Keşke her sınıf öğretmeni bir an önce bu kitabı okusa!
DAHİYANE BÜYÜLÜ EĞLENCELİ NEŞELİ ZEKA DOLU ÖĞRETİCİ
1968’de Koch küçük çocuklara şiir öğretmeye başladığında, dönemin şiir öğretmeye dair çizdiği manzara çok kısırdı. Flora Arnstein ve Richard Lewis’in çalışmaları gibi çok az sayıda yaşam belirtisi vardı ve daha genel anlamda çocukları ve çocukların yaratıcılığına olan inancı merkeze alan pedagojik bir gelenek vardı – John Denwey, Maria Montessori, Sylvia Ashton Warner ve diğerlerinin geleneği. Fakat hiçkimse, ilkokul öğretmenlerinin şiir yazmayı öğretirken kullanabileceği pratik fikirler ve yöntemlerden bir yapı oluşturmamıştı ve bu nedenle de hiçkimse çocukların şiir yazma yollarına bu kadar derinden dokunmamıştı.
Aslında Koch 1968’de çocuklarla bu çalışmaya başladığında, çoğu okuldaki yaygın düşünce çocukların şiir yazamayacağı veya yazsalar da bunun tıngırtıya benzer bir yapıda veya mevsim değişimi hakkında olacağı yönündeydi...genellikle çocuklar için yazması çok zor ve sofistike bir eylem olarak düşünülüyordu...ek olarak şiir okumak ve yazmak, görünürde uzak ve özelleşmiş olan bu sanata dair eğitimleri yetersiz olan çoğu öğretmenin gözünü korkutmuştu.
Koch’un bu orijinal çalışması da, mucizevi bir şekilde bir anda ortaya çıkmadı. Yüzyılın başlarından beri William Carlos Williams gibi şairler, günlük konuşmaya benzer basit bir dilde serbest ölçülü şiirler yazmaya başlamıştı
Tanıtım Metni