Nevhiz, yaşamı boyunca çok farklı yüzeyler üzerinde çalıştı.
Bu bazen tuvaldi, bazen basit bir resim defteri, bazen aydınger, bazen paket kâğıdı, bazen mukavva bazense peçete.
Kullandığı malzeme ekonomik şartlara ya da içinde olduğu ortamın imkânlarına göre kurşunkalem, tükenmezkalem, mürekkep, keçe kalem, ekolin, kahve, çay, yağ, pancar turşusu, göz kalemi, ruj, sigara külü…
Desen, Nevhiz’in güncesidir. Dünya ile yaşadığı tecrübeyi; yaşamın paradoksunu; karşılaşmanın neşesini ve kederini taşır; kendi zamanına tanıklığından, zihnini kuşatan yüzlerden, insanlardan, jestlerden, seslerden ve sözlerden müteşekkil bir bellek kaydıdır.
“Desen-Günce” de Nevhiz’in sadece ve sadece desenlerine ayrılmıştır. Onun sanatına, desen pratiğinin ışığında bakmayı amaçlamaktadır.
Desenleri, Nevhiz’in güncesi olduğu kadar, Nevhiz’in bize, onu aramamız için açtığı/bıraktığı uzamdır.
Tanıtım Metni